
Allah Hz. Musa ilə Hz. Harunu Fironun yanına getməmişdən əvvəl xəbərdar etmiş, daima Onu anmalarını və bu işdə heç bir şəkildə iradəsizlik göstərməmələrini əmr etmişdi:
“Sən və qardaşın möcüzələrimlə gedin və Məni zikr etməkdə zəiflik göstərməyin” (“Taha” surəsi, 42).
Allah Hz. Musa və Hz. Haruna Misir hakimi olan Fironun yanına getməyi əmr etmişdi. Fironun təkəbbür və inkar içində azmış durumda olduğunu bildirmiş, lakin yenə də ona dini təbliğ edərkən yumşaq bir üslubla danışmalarını əmr etmişdi:
“Fironun yanına yollanın. O, həqiqətən, azğınlaşıb həddini aşmışdır. Onunla yumşaq danışın. Bəlkə, öyüd-nəsihət qəbul etsin, yaxud qorxsun!” (“Taha” surəsi, 43-44).
Bu ayədə də diqqət yetirildiyi kimi, yumşaq söz söyləmək dini təbliğ etməkdə çox vacib bir üsuldur. Bir çox ayədə də ümumi qayda olaraq sözün gözəl olanının seçilməsi əmr edilir. Burada isə qarşıdakı adamın yolunu azmasına baxmayaraq onunla yumşaq davranmaq əmr edilir. Bu da bizə gözəl bir üslubun dinin təbliğ edilməsində nə qədər vacib olduğunu bir daha göstərir.
Hz.Musa ürəyindəki qorxunu Allahın bu əmri əsasında səmimi üslubu ilə təkrarən dilə gətirmişdi. Fironun onu öldürməsindən narahat olduğunu Rəbbimizə söyləmişdi: